Je amplifier weet nu wie je bent. Vandaag geef je hem één taak uit je eigen werk, en die voert hij van begin tot eind uit. Aan het eind van deze stap ligt er iets wat je aan een collega zou kunnen laten zien.

Je zult merken dat het resultaat al op je lijkt. Dat komt door je contextbestand: hij kent je toon en weet wat je niet wilt zien. Wat hij nog niet kent, is je werk. Hoe jullie kiezen, wat er vorige week al is besloten, wat er eerder over is geschreven. Wat hij vandaag oplevert, is daardoor netjes maar algemeen. Het had ook van een goede collega bij een ander bedrijf kunnen komen.

Dat is de bedoeling. In de volgende stap geef je hem je werkmateriaal en draai je dezelfde opdracht opnieuw. Het verschil tussen die twee versies is waar het om gaat, en dat zie je alleen als je vandaag de eerste maakt.

Vandaag doet je amplifier zijn eerste echte werk. Het resultaat hoeft nog niet goed te zijn. Het moet wel af zijn.

Reken op een half uur tot drie kwartier.

Dit is het lastigste onderdeel van vandaag, en het heeft niets met techniek te maken. De meeste mensen kiezen iets te groots, of iets wat ze één keer per kwartaal doen.

Kies iets wat je minstens elke twee weken doet en waar je meer dan twintig minuten aan kwijt bent.

Alles wat zeldzamer is, levert geen gewoonte op. Alles wat korter duurt, is de moeite van het uitbesteden niet waard. De beste kandidaat is een taak waar je een beetje tegen opziet omdat hij steeds terugkomt en steeds hetzelfde is.

Twee dingen om op te letten. Kies een taak waarvan je zelf kunt beoordelen of het resultaat goed is. En kies vandaag iets waar geen vertrouwelijke gegevens voor nodig zijn. Wat je wel en niet bij een AI zet, bespreken we in de volgende stap, als je werkmateriaal gaat toevoegen.

Bij twee taken laten we zien wat eruit komt. De gegevens zijn verzonnen: Brouwer & Zn. bestaat niet. Je eigen resultaat ziet er anders uit, maar de les is dezelfde: het is netjes, en het weet nog niets van jouw werk.