Je amplifier heeft één taak voor je uitgevoerd, en je hebt opgeschreven wat je miste. Vandaag geef je hem het materiaal dat daarbij hoort: hoe jullie het doen, voor wie, en wat er al ligt. Daarna draai je exact dezelfde opdracht opnieuw.

Je legt de twee versies naast elkaar. Dat is het moment waarop het kwartje valt. Je leest geen uitleg over waarom context belangrijk is. Je ziet het op je eigen scherm gebeuren, met je eigen werk.

Dezelfde opdracht, een ander resultaat. Het enige wat verandert, is wat je amplifier over je werk weet.

Reken op drie kwartier.

Pak je lijstje van drie dingen die je miste. Elk gemis is een stuk kennis dat in je hoofd zit en nog niet bij je amplifier. Vandaag zet je dat op papier.

Kijk ook terug naar de vragen die je amplifier stelde bij de controle van de eerste stap. Grote kans dat hij toen al vroeg om voorbeelden van je werk of om je huisregels. Hij wist zelf wat hij miste.

Vijf goede bestanden zijn beter dan honderd.

De verleiding is groot om je hele schijf in het project te zetten. Doe dat niet. Je amplifier leest alles wat je hem geeft, en hoe meer erin staat, hoe dunner zijn aandacht wordt uitgesmeerd. Het kost ook meer van je tegoed. Kies wat een nieuwe collega op zijn eerste dag van je zou krijgen, en niet meer.

Tot nu toe ging het over jou. Vanaf vandaag gaat het over je werk, en dat is niet alleen van jou. Vier dingen om te weten voordat je iets toevoegt.

Waar het staat. Alles wat je aan je project toevoegt, staat op de servers van Anthropic of OpenAI. Verwijder je een bestand of een gesprek, dan verdwijnt het direct uit je account en volgens Anthropic binnen dertig dagen van hun servers.

Of ervan geleerd wordt. Op een persoonlijk abonnement gebruiken zowel Anthropic als OpenAI je gesprekken standaard om hun modellen te verbeteren. Dat kun je uitzetten, en voor werkmateriaal raden wij dat aan. In Claude: Instellingen, Privacy, en zet "Help improve our AI models" uit. In ChatGPT doe je hetzelfde onder Data controls. Zakelijke abonnementen gebruiken je gegevens standaard niet voor training.

Wat er niet in hoort. Gegevens over personen die daar niet om hebben gevraagd: klanten, patiënten, leerlingen, collega's. Vertrouwelijke cijfers en stukken die je ook niet naar je privémail zou sturen. Wachtwoorden. Twijfel je, laat het er dan uit. Je amplifier heeft je werkwijze nodig, niet je dossiers.

Wat je werkgever ervan vindt. Veel organisaties hebben inmiddels regels over AI. Soms is er een goedgekeurd zakelijk account, soms mag alleen openbaar materiaal. Zoek het op of vraag het na. Werk je met materiaal dat onder een beroepsgeheim of een geheimhoudingsafspraak valt, dan is het antwoord bijna altijd: niet in een persoonlijk account.

Dat klinkt streng, maar het laat genoeg over. Hoe je schrijft, hoe je kiest, hoe een goed stuk eruitziet en voor wie je werkt: dat is zelden geheim, en het is precies wat het verschil maakt.

Voor elk gemis op je lijstje heb je één van twee dingen nodig.

Je hebt het al. Een stijlgids, een sjabloon, een stuk dat je goed vond, de vorige versie van hetzelfde werk. Zet het klaar.

Het zit in je hoofd. Dan laat je je amplifier het uit je trekken, zoals bij het interview van de eerste stap. Open een gesprek in je project en typ:

Zo maakte Xiang haar nieuwsfilter. Vier vragen: wat haalt altijd de nieuwsbrief, wat laat je liggen, wanneer gaat een Nederlands verhaal voor, en hoe zie je of iets nieuws is of een persbericht. Haar antwoorden pasten op één pagina. Die pagina zat al bijna drie jaar in haar hoofd en stond nergens.

Klik op de projectpagina rechts op Context en dan op Voeg toe. Kies je bestanden. Je kunt ze ook in het venster slepen. Onderin zie je hoeveel van de ruimte van je project in gebruik is.

Geef de bestanden namen die zeggen wat erin staat. stijlgids.md is beter dan document-definitief-v3.docx. Je amplifier kiest op basis van de naam welk bestand bij een taak hoort.